Maart 2010

21 maart - De keuze van de consument in de supermarkt, schrijft Jonathan Safran Foer in 'Dieren eten', is boeren op afstand. Vanmiddag leesbrunch over Tjitske Jansen (Koerikoeloem) en Leanna Shapton (Belangrijke voorwerpen en...). Ondraaglijke lichtheid: want onder de humor in beide boeken schuilt tragiek. Mooi! En volgende keer: Dus ik ben (Stine Jensen en Rob Wijnberg).
Nog even de mooiste boekomslag van februari. Bert Natter: Begeerte heeft ons aangeraakt.

18 maart - Ik ga twitteren. Nee, ik ben al bezig.

15 maart - Ik loop weken achter met mijn verslag over cultuuruitjes. Maar het ging gewoon door. Sinds de vorige post - even samengevat - vier concerten, veel boeken, twee keer een dansvoorstelling, zeker drie films en ook nog de Olympische Spelen. Maar daar schrijf ik verder niets over. Dit gaat enkel en alleen over mijn cultuuruitjes, en het is ook vooral bedoeld voor mezelf. En een beetje voor geïnteresseerden.

15 maart - De concerten. Het pianokwintet van Sjostakovich (Camerata Busoni) was misschien wel het mooiste. Hoewel, de spannende stukken van Pierre Boulez, uitgevoerd door het Nieuw Ensemble met Ed Spanjaard, waren prachtig. In het stuk Eclat zit veel toeval. De dirigent neemt tijdens de uitvoering beslissingen over wanneer wie wat speelt. Elke uitvoering van Eclat is anders. De musici hangen als het ware aan de armen van de dirigent, maar ook het publiek - ik in elk geval - is tot in de tenen geconcentreerd. Eclat werd twee keer uitgevoerd tijdens deze avond in Musis Sacrum. Mooi. Bijzonder was ook het Nederlands Blazers Ensemble en de Spaansgeoriënteerde klanken van het duo Bilitis, met twee harpen en een mezzosopraanstem. Het mooiste bij dat concert was misschien wel Nana, een van de siete canciones populares van Manuel de Falla.

pierre boulez

15 maart - Ik wil een hoop vertellen over Antichrist, de film van Lars von Trier. Wat ik erin heb gezien, hoe de film me heeft geraakt, wat ik denk dat hij wilde zeggen en hoe ik Charlotte Gainsbourg vond. Dat kost wat tijd. Later. Er is veel meer over te zeggen dan bijvoorbeeld over een film als Hurt Locker, goede film en de grote Oscarwinnaar, maar ook gewoon een verhaal. Dat is Antichrist niet. Dat is niet zomaar een verhaal.

15 maart - En dan de dans. Gisteren zag ik La Danse, schitterende documentaire over het Parijse Operaballet. Je zag de repetities, de schmink, de bewegingen, de kleding, licht en decor. De geheimen van de dans. Normaal zie je het resultaat, meer niet. Ik ben weer helemaal 'in de dans'. De afgelopen weken zag ik een uitvoering van jonge dansers van stukken van Van Manen en Kylian en Conny Janssen Danst op muziek van Philip Glass. Allemaal superlatieven. Ik las 'op gespannen voet', van Eva van Schaik. Dat is het standaardwerk over de Nederlandse danskunst tot 1980. De invloed van Sonja Gaskell, de legende van Anna Pavlova, de balletoorlogen en de bijzondere choregrafen zoals Hans van Manen en Rudi van Dantzig. In La Danse, tweeëneenhalf uur lang, maar zeker niet te lang, kon je achter de schermen kijken. Het ging voor mij vooral over het mysterie van de dans. Hoe mooi is deze expressievorm. Alle emoties: mededogen, verontrusting, liefde, aantrekkingskracht, walging; dat alles kun je blijkbaar in een eenvoudige beweging uitdrukken. Daar raak ik niet op uitgekeken.

olga de haas, nederlandse danseres die wordt genoemd in het boek van eva van schaik