Mei 2010

14 mei - Marina Abramovic is performanceartiest. Ze zit nu drie maanden lang in het Museum of Modern Art, het Moma, in New York. Zeven onafgebroken uren per dag. Tegenover haar nemen mensen plaats, bezoekers van het museum, en die kijken haar aan, zij kijkt terug. Het is een intense ervaring voor die twee mensen, maar ook voor de toeschouwers. Er is volledige buitensluiting. Marina en haar opponent zijn volkomen op elkaar gefocust. Het kan daarbuiten een herrie van jewelste zijn, maar tussen hen in is het helemaal stil. Ik ervaar het als een emotionele gebeurtenis. Ik kijk geboeid en de rust tussen die twee mensen straalt af op mij. Het is meditatief. En het is niet de enige performance van Marina Abramovic in het Moma. Op de vierde verdieping van het museum voeren stand-ins in vijf of zes zalen oude performances uit. Ze staan doodstil naakt in een deuropening - je moet je tussen hen door wringen om binnen te gaan - ze zitten met hun haren verstrengeld of zijn in innige omhelzing met een skelet.

New York was niet alleen vanwege Marina Abramovic een bijzondere ervaring. Ik liep van 26 april tot en met 2 mei, met Robert, door de verschillende buurten, parken en musea. We zaten in een hotel in Harlem en verkenden the villages, the financial district, Chelsea, Chinatown, Times Square en Boadway. New York is een stad met veel gezichten en veel beweging. De musea hangen vol met kunstwerken van Picasso, Kandinsky, Hopper, Warhol en nog zo veel meer. Het is heerlijk om over straat te lopen terwijl elke dag de temperatuur iets stijgt. De boot naar Ellis Island, waar honderd jaar geleden (en nog tot in de jaren 80) ongeveer elke immigrant zich moest registreren. De sporen van 9-11 natuurlijk en in de ochtend hardlopen in Central Park, met honderden sporters. Opvallend veel jonge moeders die hollend een kinderwagen voortduwen. Een week New York, mijn eerste week daar, is een intensieve week. Maar er is ook altijd wel een rustplekje te vinden, bijvoorbeeld The Cloisters, aan de noordkant van Manhattan. In een gebouw dat een klooster zou kunnen zijn, middenin een uitgebreid park, zijn kerkinterieurs verzameld uit Europa. Met ook veel Romaanse kerken uit Noord-Spanje en Zuid-Frankrijk.

een performance van marina abramovic

14 mei - Natuurlijk ook gelezen. Lucas Ligtenberg over New York (in New York), Dirk van Weelden over Manhattan (nog in Nederland) en Maarten 't Hart, Lotte Weeda, in het vliegtuig. De afgelopen dagen heb ik Het boek der rusteloosheid van Fernando Pessoa gelezen. Het is een boek dat je moet proeven. Langzaam. Het heeft een ander tempo dan De eenzaamheid van de langeafstandsloper, vorig weekend gelezen, van de op 25 april overleden schrijver Alan Sillitoe. Het boek, een halve eeuw geleden geschreven, is net zo oud als ik.

dirk van weelden schreef behalve over manhattan, waar hij tv-opnamen maakte, ook het voorwoord van 'de eenzaamheid van de langeafstandsloper'

14 mei - Raak van Dangroep Amsterdam werd uitgevoerd op 6 mei. De zaal zat niets eens kwartvol. Dat was jammer. Het mooiste dansdeel kwam na de pauze: Or van Itzik Galili. Daar zat energie in en voor mijn gevoel ook meer emotie dan in de stukken voor de pauze.