November 2008

13 november - Het neoconservatisme van Bush en Blair is een gevaarlijke ideologie, aldus John Gray in zijn boek Zwarte mis. Het is te vergelijken met allerlei utopiën die verwachten dat je de wereld beter kan maken of dat dit min of meer vanzelf gebeurt. Maar de VS kan zijn democratie niet exporteren en opleggen en ze kunnen ook niet met geweld afdwingen dat andere landen de mensenrechten respecteren. Zeker niet als je zo'n beroerd voorbeeld geeft. Ik zag deze week - de week na de verkiezing van Obama - ook 'The road to Guantánamo', documentaire van Michael Winterbottom. Een schandalige smet voor Amerika; ik hoop dat Obama er inderdaad snel een punt achter kan zetten. 'Zwarte mis is een mooi boek, vol wijsgerige inzichten die het denken over oorlog en vrede aanscherpen.' Aldus De Volkskrant. Helemaal mee eens.

13 november - De Canadese sopraan Barbara Hannigan is vaak in Nederland en zingt veel modern-klassiek. Ligeti, Andriessen, Stockhausen en Dutilleux. Maandag zong ze met Reinbert de Leeuw op piano laat-romantische liederen. Webern, Berg, Alma Mahler en Hugo Wolf. 'Nur wer die Sehnsucht kennt weiss was ich leide.' Heel mooi, expressief, gevoelig en intiem.

13 november - A fraction of the whole. In elk geval het dikste boek dat ik dit jaar totnogtoe heb gelezen. Het debuut van Steve Toltz gaat over vader en zoon. De toon is soms wat cynisch. Maar de verhalen buitelen over elkaar. Fun to read, zeker.

13 november - En Caos Calmo, de film met Nanni Moretti naar het boek van Sandro Veronesi, wil ik nog even noemen. Het duurde erg lang voordat de film in deze regio draide. Afgelopen zomer was de film bijvoorbeeld al in Madrid te zien. En elders in Nederland draaide hij ook al een paar maanden. Maar goed, Moretti, Grimaldi en Veronesi hebben samen iets moois gedaan. Mijn favoriete boek van vorig jaar en zeker een van mijn favoriete films van dit jaar.

2 november - Wonderworld van het Scapino Ballet en het Schönberg Ensemble met de tweede Weense school en muziek van Kurtag. Dat waren de hoogtepunten van de afgelopen week. Scapino bracht acht dansstukken. De mooiste? Misschien Bowlers heaven. Of misschien 7,8 of Fierce Youth, beide na de pauze, veel beweging, pure dans, mooie patronen, verrassend, en erg boeiend.

Foto's van Polen (half oktober) staan hier.



Bryndis Brynjolfdottir in Ragna, solostuk waarmee Wonderworld opende