November 2009

13 december - Even terugkijken naar de tweede helft van november. Want behalve ons eigen zeer geslaagde concert met John Rutters Magnificat en de Misa a Buenos Aires van Martín Palmeri, en met het Cuarteto Rotterdam en sopraan Murni Suwetja, was er nog meer. De muziek van Palmeri heeft nog lang in mijn hoofd nageklonken en de cd van het Cuarteto zat in de speler. Heerlijk.
Verder was de laatste week van november een week met veel blazers. Het Farkas Quintet in Wageningen en het Hexagon Ensemble in Arnhem. Daar is veel aandacht voor de componist Lex van Delden. Ik vond zijn stuk - Sestetto per gemelli - ook bijzonder mooi. Prima concerten beide, maar de muziek van het Hexagon Ensemble deed me meer. Ze speelden op een stuk van Martinu na, enkel Nederlandse componisten: Hans Kox, Willem Pijper, Van Delden dus en ook JP Sweelinck. Ook de Farkas vijf hadden Pijper op het programma en dat was voor mij het beste deel van dat concert. Ik bedacht dat het de moeite waard zou zijn me eens in de Nederlandse componisten te verdiepen.
Leuke film die ik deze dagen heb gezien (eind november) was L'appartement. Met Monica Bellucci. En ik ben nog naar de Kunsthal geweest. Mooie expositie rondom Edward Hopper en aangrijpende foto's van de Amerikaanse straat: arme mensen, prostituees, travestieten, sloebers, junks en criminelen. Normaal gesproken blijft dat op afstand - en daar houd je ze misschien ook het liefste - maar de Deense fotograaf Jakob Holdt was in de jaren 70 bevriend met de mensen die hij vastlegde en zijn foto's getuigen vaak van intimiteit. Ze komen dichter naar je toe. Dichter dan Hopper en zijn Amerikaanse tijdgenoten.
Ten slotte, nog even vermelden: Klinkende Geschiedenis, een hoorcollege over de geschiedenis van de klassieke muziek van Leo Samama. Het heeft me zeker een maand gekost om via de mp3-speler deze colleges te volgen, maar ze zijn erg boeiend.

monica bellucci

14 november - Terugkijken, want alweer elf dagen geleden, zag ik het Scapino Ballet in Wageningen. Een drieluik van choreograaf Ed Wubbe met als titel Holland. Er is veel beweging in de de drie stukken. Holland wil associaties met Nederland oproepen. Een harmonium, wolkenluchten, kostuums die zeventiende-eeuws aandoen. Koopman en dominee. Ik vreesde die associatie een beetje, want misschien wel provinciaals en kneuterig. Maar het is juist virtuoos en vrij. Ook de andere twee stukken, Brief en Quartet, zijn gave stukken. Op muziek van onder meer John Cale bewegen de dansers op spitzen, dicht over de vloer, gezamenlijk of alleen. Hoe leg je uit wat je ziet? Dans is ook zo vluchtig. Je ziet een hand, een been, een zijdelings gebogen hoofd, een langzame, terugkerende beweging, een stap, een houding, en in alles ook een bepaalde emotie.

14 november - Over Holland gesproken, maar iets heel anders. Bas Heijne schreef 6 november in NRC dat we ons - op tv bijvoorbeeld - terug lijken te trekken binnen de Nederlandse grenzen. Alleen Tegenlicht snijdt grotere thema's aan, maar verder lijkt er verwarring in Nederland. Bijvoorbeeld rondom de vraag: hoe gaat het met de recessie en wat moeten we met Wilders? Er lijkt een obsessie met Nederland en Nederlands. Misschien, veronderstelt hij, als een reactie op een doorgeschoten internationalisme. Ik weet het niet; de tv is niet erg interessant. Ik zie regelmatig DWDD en soms Nova of Pauw en Witteman. En verder Tegenlicht, China voor beginners (met Lulu Wang, nog slechts één aflevering te gaan) en Draadstaal. Plus natuurlijk Desperate Housewives.

14 november - Weinig films de laatste paar maanden. Wel Bright Star. Die gaat over de tragische liefde tussen de dichter John Keats en zijn buurmeisje, een naaistertje.

bright star met abbie cornish en ben wishhaw

14 november - Nog in oktober ben ik naar concerten geweest. Het Nederlands Kamerkoor bracht de canon van de 20e eeuw, met muziek van Messiaen, Jolivet en Sjostakovitsj. De muziek van Sjostakovitsj wringt altijd en is heel anders dan die van de beide Franse componisten. De verbinding is volgens het koor, behalve dat alle zang a capella wordt uitgevoerd, dat er nog steeds een gevoel van verbondenheid wordt uitgedrukt. zoals altijd in koormuziek. Mooie gedachte.
Ander concert was pianomuziek van Mariana Izman. Vooral Schumann met zijn Kreisleriana vond ik mooi. Ik heb de cd geleend van de bblthk, maar de live-uitvoering deed me meer. Niet zo vreemd natuurlijk.
Twee weken later, op 2 november trad bariton Thomas Oliemans op, samen met pianist Malcolm Martineau. Oliemans zong liederen van Fauré en Poulenc. Er zaten schitterende liederen bij; ik houd vooral van de ingetogen en langzame liederen, een beetje zwaarder. Dieper voor mijn gevoel. Triester misschien.

11 november - Liu, de slavin van Timur, de onttroonde koning van de tartaren, is voor mij de heldin van Turandot, de laatste opera die Giacomo Puccini componeerde. Haar liefde drijft haar tot zelfmoord in de laatste acte. Ze zingt hartverscheurend mooi, en zaterdag deed ze dat in de persoon van Marina Poplavskaya in New York, en via straalverbinding ook in de bioscoop in Ede.

marina poplavskaya