{"id":429,"date":"2019-03-06T12:14:34","date_gmt":"2019-03-06T11:14:34","guid":{"rendered":"https:\/\/www.tonvandenborn.nl\/blog\/?p=429"},"modified":"2019-03-06T12:29:58","modified_gmt":"2019-03-06T11:29:58","slug":"429","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.tonvandenborn.nl\/blog\/2019\/03\/06\/429\/","title":{"rendered":"De kant van client cuddling"},"content":{"rendered":"Leestijd:<\/span> 4<\/span> minuten<\/span><\/span>\n

\u2018Asymmetrie\u2019, het boek dat Lisa Halliday vorig jaar publiceerde, telt minstens drie verhalen. Het verhaal van de relatie van Alice en een beroemde schrijver die ongeveer drie keer zo oud is als zij, het verhaal dat Alice schrijft over de kafkaiaanse belevenissen van een Iraaks-Amerikaanse econoom op een vliegveld. En het bevreemdende radio-interview met de beroemde schrijver van het eerste verhaal. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Het boek gaat voor mij over verschillen die botsingen kunnen veroorzaken. En hoe je dan niet of wel tot elkaar kan komen. Over de afstand tot elkaar bij mensen, in leeftijd, opleiding, cultuur. Die afstand hoeft geen belemmering te zijn voor empathie. Maar man-vrouw, oost-west, oud-jong, je moet er wel wat voor doen.  <\/p>\n\n\n\n

Diversiteit zou je het kunnen noemen. Maar bij zo\u2019n term\ndenk je minder aan een boek zoals \u2018Asymmetrie\u2019 en meer aan een organisatie of aan\nbeleid. Ik denk aan al die organisaties die als subtekst hebben: \u2018Diversity makes us stronger. Diversity\nmakes us smarter. Diversity makes the world better\u2019. <\/em>  <\/p>\n\n\n\n

Wilma Haan, die tot half februari bij Parool werkte, schreef\nin een column voor de NVJ (waar diversiteit in 2019 een speerpunt is): \u2018Wij\nzijn allen blinde mannen (m\/v\/x)\u2019. Want iedere blinde man die in de bekende\nIndiase parabel een olifant tegenkomt (zijn poot, slurf, oor, buik), beschrijft\ndie olifant anders. De werkelijke olifant is dan de optelsom van al die\nbeschrijvingen. Of noem het invalshoeken of perspectieven. Dan ben je de\nparabel al aan het duiden. <\/p>\n\n\n\n

Dat is natuurlijk ook de bedoeling. Wat leer je er dan van?\nNou, wil je in jouw tijdschrift of krant een goed beeld van de wereld schetsen,\ndan heb je diversiteit nodig in leeftijd, culturele achtergrond, gender en\nseksuele voorkeur. Anders blijf je toch minstens gedeeltelijk blind. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Je kunt mooie lijstjes maken: \u2018speerpunten voor organisaties\u2019.\nDe organisatie waar ik heb gewerkt, deed dat ook en noemde dat kernkwaliteiten.\n\u2018Proactief\u2019 en \u2018transparant\u2019 waren toen in de mode. \u2018Creatief\u2019 is dat nog\nsteeds. En verder duurzaamheid, inclusiviteit, professionaliteit,\nklantgerichtheid, en\u2026ja, diversiteit. Maar je kunt ook denken aan betrouwbaar, zorgzaam,\noplossingsgericht, positief, dat je over aanpassingsvermogen beschikt en goed\nbent in anticiperen of accuraat handelen. Alles waarin je jezelf herkent of nog\nniet. Of wat je misschien totaal niet hebt, maar wat wel echt supergoed klinkt:\n\u201cFlexibility!<\/em> Ja, dat moeten we\nhebben!\u201d <\/p>\n\n\n\n

Diversiteit zou ik dan bovenaan zetten in een lijstje \u2018speerpunten\u2019.\nEen loffelijk streven. Maar doe het dan echt. Genderdiversiteit is slechts \u00e9\u00e9n\nelement daarvan. Er zijn meer speerpunten. Een lijstje van een paar opvallende\nzaken anno 2019. <\/p>\n\n\n\n